Mining engineering is an engineering discipline that involves the practice, the theory, the science, the technology, and application of extracting and processing minerals from a naturally occurring environment. Mining engineering also includes processing minerals for additional value.
Mineral extraction is essential to modern society. Mining activities by their nature cause a disturbance of the environment in and around which the minerals are located. Mining engineers must therefore be concerned not only with the production and processing of mineral commodities, but also with the mitigation of damage to the environment as a result of that production and processing.
Since the beginning of civilization people have used stone and ceramics and, later, metals found on or close to the Earth's surface. These were used to manufacture early tools and weapons. For example, high quality flint found in northern France and southern England were used to set fire and break rock.[1] Flint mines have been found in chalk areas where seams of the stone were followed underground by shafts and galleries. The oldest known mine on archaeological record is the "Lion Cave" in Swaziland. At this site, which radiocarbon dating inidcates to be about 43,000 years old, paleolithic humans mined mineral hematite, which contained iron and was ground to produce the red pigmentochre.[2][3]
The ancient Romans were innovators of mining engineering. They developed large scale mining methods, perhaps most notably the use of large volumes of water brought to the minehead by numerous aqueducts for hydraulic mining. The exposed rock was then attacked by fire-setting where fires were used to heat the rock, which would be quenched with a stream of water. The thermal shock cracked the rock, enabling it to be removed. In some mines the Romans utilized water-powered machinery such as reverse overshot water-wheels. These were used extensively in the copper mines at Rio Tinto in Spain, where one sequence comprised 16 such wheels arranged in pairs, lifting water about 80 feet (24 m).[4]
Black powder was first used in mining in Banská Štiavnica, Kingdom of Hungary (present-day Slovakia) in 1627.[5] This allowed blasting of rock and earth to loosen and reveal ore veins, which was much faster than fire-setting. The Industrial Revolution saw further advances in mining technologies, including improved explosives and steam-powered pumps, lifts, and drills.
Mining engineers are one of the highest paid engineers in the world. The occupation is expected to grow faster than average, because of older mining engineers retiring, increased demand for natural resources across the globe; specially in the developing countries and few schools that offer an education specific to the discipline.[6] In the United States, there are an estimated 6,900 employed mining engineers. The median salary for a mining engineer in the U.S. is $75,960.[7] The average salary for a mining engineer in Australia is $160,000 and the average graduate salary is $90,000-130,000 per year. Mining engineers are typically employed in oil and gas extraction, metal ore mining, and coal mining.
Mining engineers are consulted for virtually every stage of a mining operation. The first role of engineering in mines is the discovery of a mineral deposit and the determination of the profitability of a mine.
Mining engineers are involved in the mineral discovery stage by working with geologists to identify a mineral reserve. The first step in discovering an ore body is to determine what minerals to test for. Geologists and engineers drill core samples and conduct surface surveys searching for specific compounds and ores. For example, a mining engineer and geologist may target metallic ores such as galena for lead or chalcolite for copper. A mining engineer may also search for a non-metal such as phosphate, quartz, or coal.
The discovery can be made from research of mineral maps, academic geological reports or local, state, and national geological reports. Other sources of information include property assays, well drilling logs, and local word of mouth. Mineral research may also include satellite and airborne photographs. Unless the mineral exploration is done on public property, the owners of the property may play a significant role in the exploration process, and may be the original discoverer of the mineral deposit.[8]
After a prospective mineral is located, the mining engineer then determines the ore properties. This may involve chemical analysis of the ore to determine the composition of the sample. Once the mineral properties are identified, the next step is determining the quantity of the ore. This involves determining the extent of the deposit as well as the purity of the ore.[9] The engineer drills additional core samples to find the limits of the deposit or seam and calculates the quantity of valuable material present in the deposit.
Once the mineral identification and reserve amount is reasonably determined, the next step is to determine the feasibility of recovering the mineral deposit. A preliminary study shortly after the discovery of the deposit examines the market conditions such as the supply and demand of the mineral, the amount of ore needed to be moved to recover a certain quantity of that mineral as well as analysis of the cost associated with the operation. This pre-feasibility study determines whether the mining project is likely to be profitable; if it is then a more in-depth analysis of the deposit is undertaken. After the full extent of the ore body is known and has been examined by engineers, the feasibility study examines the cost of initial capital investment, methods of extraction, the cost of operation, an estimated length of time to payback, the gross revenue and net profit margin, any possible resale price of the land, the total life of the reserve, the total value of the reserve, investment in future projects, and the property owner or owners' contract. In addition, environmental impact, reclamation, possible legal ramifications and all government permitting are considered.[10][11] These steps of analysis determine whether the mine company should proceed with the extraction of the minerals or whether the project should be abandoned. The mining company may decide to sell the rights to the reserve to a third party rather than develop it themselves, or the decision to proceed with extraction may be postponed indefinitely until market conditions become favorable.
Mining engineers working in an established mine may work as an engineer for operations improvement, further mineral exploration, and operation capitalization by determining where in the mine to add equipment and personnel. The engineer may also work in supervision and management, or as an equipment and mineral salesperson. In addition to engineering and operations, the mining engineer may work as an environmental, health and safety manager or design engineer.
The act of mining required different methods of extraction depending on the mineralogy, geology, and location of the resources. Characteristics such as mineral hardness, the mineral stratification, and access to that mineral will determine the method of extraction.
Generally, mining is either done from the surface or underground. Mining can also occur with both surface and underground operations taking place on the same reserve. Mining activity varies as to what method is employed to remove the mineral.
Surface comprises 90% of the world's mineral tonnage output. Also called open pit mining, surface mining is removing minerals in formations that are at or near the surface. Ore retrieval is done by material removal from the land in its natural state. Surface mining often alters the land characteristics, shape, topography, and geological make-up.
Surface mining involves quarrying which is excavating minerals by means of machinery such as cutting, cleaving, and breaking. Explosives are usually used to facilitate breakage. Hard minerals such as limestone, sand, gravel, and slate are generally quarried into a series of benches.
Strip mining is done on softer minerals such as clays and phosphate are removed through use of mechanical shovels, track dozers, and front end loaders. Softer Coal seams can also be extracted this way.
With placer mining, minerals can also be removed from the bottoms of lakes, rivers, streams, and even the ocean by dredge mining. In addition, in-situ mining can be done from the surface using dissolving agents on the ore body and retrieving the ore via pumping. The pumped material is then set to leach for further processing. Hydraulic mining is utilized in forms of water jets to wash away either overburden or the ore itself.[12]
Explosives are used to break up a rock formation and aid in the collection of ore in a process called blasting. There are two types of explosives that can be used in mining: high velocity and low velocity. High velocity blasting uses high explosives while low velocity blasting is done with low explosives. Engineers determine the placement of the explosive charges and the blast sequence to efficiently and safely loosen the maximum amount of ore. They also are responsible for the safety of the miners by determining how best to support the rock ceiling in the newly-formed cave.
The examples and perspective in this article deal primarily with the United States and do not represent a worldwide view of the subject. Please improve this article and discuss the issue on the talk page. (December 2010)
Legal attention to Mining Health and Safety began in the late 19th century and in the subsequent 20th century progressed to a comprehensive and stringent codification of enforcement and mandatory health and safety regulation. A mining engineer in whatever role they occupy must follow all federal, state, and local mine safety laws.
This comprehensive Act provides miners with rights against retaliation for reporting violations, consolidated regulation of coal mines with metallic and nonmetallic mines, and created the independent Federal Mine Safety and Health Review Commission to review MSHA's reported violations.[13]
The Act as codified in Code of Federal Regulations § 30 (CFR § 30) covers all miners at an active mine. When a mining engineer works at an active mine he or she is subject to the same rights, violations, mandatory health and safety regulations, and mandatory training as any other worker at the mine. The mining engineer can be legally identified as a "miner."[14]
The Act establishes the rights of miners. The miner may report at any time a hazardous condition and request an inspection. The miners may elect a miners' representative to participate during an inspection, pre-inspection meeting, and post-inspection conference. The miners and miners' representative shall be paid for their time during all inspections and investigations.[15]
The examples and perspective in this article deal primarily with the United States and do not represent a worldwide view of the subject. Please improve this article and discuss the issue on the talk page. (December 2010)
A mining engineer may be involved at the end of the mine life cycle when mine reclamation operations are planned and carried out. They also decide how to close a mine that has ceased operations to keep the public safe.
Land reclamation is regulated for surface and underground mines according to the Surface Mining Control and Reclamation Act of 1977. The law creates as a part of the Department of Interior, the Bureau of Surface Mining (OSM). OSM states on their website, “OSM is charged with balancing the nation’s need for continued domestic coal production with protection of the environment.”
The law requires that states set up their own Reclamation Departments and legislate laws related to reclamation for coal mining operations. The states may impose additional regulations and regulate other minerals in addition to coal for land reclamation.[16]
^ Heiss, A.G. & Oeggl, K. (2008). Analysis of the fuel wood used in Late Bronze Age and Early Iron Age copper mining sites of the Schwaz and Brixlegg area (Tyrol, Austria). Vegetation History and Archaeobotany 17(2):211-221, Springer Berlin / Heidelberg, [3].
^ Gumble, Gordon E, Et al. SME: Mining Engineering Handbook, 2nd edition, Volume 1, C1992, "Sample Preparation and Assaying", pgs 327-332, ISBN 0-87335-100-2
^ Gentry Donald W., SME: Mining Engineering Handbook, 2nd edition, Volume 1, C1992, "Mine Evaluation and Investment Analysis", pgs 387-389, ISBN 0-87335-100-2
^ O'Hara, T. Alan and Stanley C. Suboleski, SME: Mining Engineering Handbook, 2nd edition, Volume 1, C1992, "Costs and Cost Estimation", pgs 405-408, ISBN 0-87335-100-2
^ Ernest Bohnet, SME: Mining Engineering Handbook, 2nd edition, Volume 2, C1992, "Surface Mining: Comparison of Methods", pgs 1529-1538, ISBN 0-87335-100-2
+ نوشته شده توسط رامین رحیمی در پنجشنبه سی و یکم شهریور 1390 و ساعت
17:10 |
قانون معادن
قانون معادن
فصل اول: تعاريف و کليات ماده 1 - تعريف واژههاى بکار رفته در اين قانون به شرح زير است: الف - ماده معدنى (کانى): هر ماده يا ترکيب طبيعى که به صورت جامد يا گاز يا مايع و يا محلول در آب در اثر تحولات زمين شناسى به وجود آمده است. ب - کانه : مواد معدنى يا کانيهاى موجود در کانسار که داراى ارزش اقتصادى است. پ - ذخيره معدنى (کانسار): تمرکز و يا انباشت طبيعى يک يا چند ماده معدنى در زير يا روى زمين و يا محلول در آب ميباشد. ت - معدن : ذخيره معدنى است که بهره بردارى از آن مقرون به صرفه باشد. ث - اکتشاف : تجسس ادارى به منظور يافتن کانسار است که شامل عملياتى از جمله موارد زير ميباشد: 1- آثاريابى و نمونهبردارى و آزمايشات کمى و کيفي. 2- بررسيهاى زمين شناسى، ژئوفيزيکى و ژئوشيميايى مانند آنها و انجام امورى که براى اين گونه بررسيها لازم باشد. 3- حفارى روباز و زيرزميني. 4- تعيين شکل و کيفيت و کميت ذخيره معدنى، و تهيه نقشههاى مربوطه. ج - پروانه اکتشاف: مجوزى است که براى انجام عمليات اکتشافى مواد معدنى در محدوده مشخص از طرف وزارت معادن و فلزات صادر ميشود. چ - گواهى کشف : تأييديه اى که توسط وزارت معادن و فلزات پس از اتمام عمليات اکتشافى و کشف کانه به نام دارنده پروانه اکتشاف صادر ميشود. ح - بهره بردارى: مجموعه عملياتى است که به منظور استخراج و کانه آرايى و به دست آوردن مواد معدنى قابل فروش انجام ميگيرد. خ - بهره بردار : شخص حقيقى يا حقوقى اعم از دولتى، تعاونى و خصوصى است که داراى پروانه بهره بردارى از وزارت معادن و فلزات باشد. د - استخراج : مجموعه عملياتى است که به منظور جدا کردن کانه از کانسار و انتقال آن به محل انباشت مواد انجام ميگيرد. ذ - اجازه برداشت: مجوزى است که از طرف وزارت معادن و فلزات براى تأمين مصالح ساختمانى مورد نياز طرحهاى عمرانى و برداشت واريزهها و ذخاير محدود و جزئى و نيز عمليات آزمايشگاهى صادر ميشود. ر - حقوق دولتى : عبارت است از درآمد دولت ناشى از استخراج، بهرهبردارى و برداشت هر واحد از ماده يا مواد معدني. ز ـ کانه آرايى: عبارت است از کليه عمليات فيزيکى، شيميايى و يا فيزيک و شيميايى که به منظور جدا کردن قسمتى از مواد باطله از کانه و يا تفکيک کانهها از يکديگر انجام ميگيرد. ژ - فرآورى : شامل کليه عملياتى است که بر روى مواد خام معدنى يا کانه آرايى شده آنها انجام و در نتيجه موجب توليد مواد اوليه صنعتى ميشود. س - محل انباشت مواد: محلى است خارج از کارگاههاى استخراج و تونلها و چاهها که مواد مستخرجه در آنجا انباشته ميشود. ش - مواد باطله : عبارت است از موادى که در نتيجه استخراج يا کانه آرايى از کانه جدا ميگردد. ص - شن و ماسه معمولى : شن و ماسهاى که حاوى کانيهاى با ارزش نبوده و يا تفکيک آنها مقرون به صرفه نباشد و عمدتاً در کارهاى ساختمانى، راهسازى، بتن ريزى و نظاير آن استفاده ميگردد. ض - خاک رس معمولى : خاکى است که براى ساختن خشت و آجر معمولى (غيرنسوز) به کار ميرود و نيز در عمليات ساختمانى و راهسازى و کشاورزى از آن استفاده ميشود. ط - خاک صنعتى : خاکى است که به علت داشتن خواص فيزيکى و شيميايى خاص مصارف صنعتى مختلف دارد. ظ - سنگ لاشه و ساختمانى : سنگهاى مختلف موجود در طبيعت که حاوى کانه قابل تفکيک در شرايط کنونى نبوده و عمل آورى آن رايج و معمول و يا مقرون به صرفه نباشد و بنا به تشخيص وزارت معادن و فلزات سنگ تزئينى نيست و عموماً در پى يا ديوارچينى ساختمانها، راهسازى و ديوارهسازى و امور نظير آن به کار ميرود. ع - سنگ تزئينى : سنگهاى متبلور و غيرمتبلور رسوبى، آذرين و دگرگونى که حاوى کانه قابل تفکيک در شرايط کنونى نبوده و عمل آورى آنها نظير برش و صيقل رايج و مقرون به صرفه باشد از قبيل مرمر، شبه مرمر (مرمريت) تراورتن، گرانيت و امثالهم. غ - پروانه بهرهبردارى : مجوزى است که توسط وزارت معادن و فلزات براى بهرهبردارى از معادن در محدودهاى که مشخص شده است، صادر ميگردد. ف - طرح بهره بردارى: طرحى است که در آن جزئيات برنامههاى اجرايى براى بهرهبردارى از معدن و زمانبندى اجراى عمليات و ساير اطلاعات براساس شناسنامه معدن در نمونه فرمهاى ويژه وزارت معادن و فلزات، توسط عاملين بهرهبردارى درج ميگردد. ق - معادن بلامعارض: به معادنى اطلاق ميشود که فاقد بهرهبردار بوده و يا واگذارى آن از نظر اين قانون منعى نداشته باشد. ماده 2 - در اجراى اصول چهل و چهارم و چهل و پنجم قانون اساسى مسئوليت اعمال حاکميت دولت بر معادن کشور و حفظ ذخاير معدنى و نيز صدور اجازه انجام فعاليتهاى معدنى مقرر در اين قانون و نظارت بر امور مزبور و فراهم آوردن موجبات توسعه فعاليتهاى معدنى، دستيابى به ارزش افزوده مواد خام معدنى، توسعه صادرات مواد معدنى با ارزش افزوده، ايجاد اشتغال در اين بخش و نيز افزايش سهم بخش معدن در توسعه اقتصادى و اجتماعى کشور به عهده وزارت معادن و فلزات ميباشد. اعمال حاکميت مذکور در اين ماده ميتواند مانع اعمال مالکيت اشخاص حقيقى و حقوقى در محدوده مقررات باشد. ماده 3 - مواد معدنى : به شرح زير طبقهبندى ميشوند: الف - مواد معدنى طبقه يک عبارت هستند از : سنگ آهک، سنگ گچ، شن و ماسه معمولى، خاک رس معمولى، صدف دريايى، پوکه معدنى، نمک آبى و سنگى، مارن، سنگ لاشه ساختمانى و نظاير آنها. ب - مواد معدنى طبقه دو عبارت هستند از : 1- آهن، طلا، کرم، قلع، جيوه، سرب، روى، مس، تيتان، آنتيموان، موليبدان، کبالت، تنگستن، کادميوم و ساير فلزات. 2- نيتراتها، فسفاتها، براتها، نمکهاى قليايى، سولفاتها، کربناتها، کلرورها (به استثناى مواد ياد شده در طبقه يک) و نظاير آنها. 3- ميکا، گرافيت، تالک، کائولن، نسوزها، فلدسپات، سنگ و ماسه سيليسى، پرليت، دياتوميت، زئوليت، بوکسيت، خاک سرخ، خاک زرد، خاکهاى صنعتى و نظاير آنها. 4- سنگهاى قيمتى و نيمه قيمتى مانند الماس، زمرد، ياقوت، يشم، فيروزه، انواع عقيق و امثال آنها. 5- انواع سنگهاى تزئينى و نما. 6- انواع زغال سنگها و شيلهاى غيرنفتي. 7- مواد معدنى قابل استحصال از آبها و نيز گازهاى معدنى به استثناى گازهاى هيدروکربوري. ج ـ مواد معدنى طبقه سه عبارت هستند از: کليه هيدروکربورها به استثناى زغال سنگ مانند: نفت خام، گاز طبيعى، قير پلمه سنگهاى نفتى، سنگ آسفالت طبيعى و ماسههاى آغشته به نفت و امثال آنها. قير، پلمه سنگهاى نفتى و سنگ آسفالت طبيعى در صورتى که مورد عمل وزارت نفت، شرکتها و واحدهاى تابعه و وابسته به آن وزارت نباشد جزو معادن طبقه دو محسوب ميگردد. د - مواد معدنى طبقه چهار عبارت هستند از: کليه مواد پرتوزا اعم از اوليه و ثانويه. تبصره - طبقه آن دسته از مواد معدنى مرتبط با محدوده طبقات يک و دو که در طبقهبندى فوق مشخص نشده يا مورد ترديد باشد و نيز طبقه موادى شامل چند ماده از يک طبقه و موادى از طبقه ديگر، برحسب نوع، اهميت و ارزش اين مواد توسط وزارت معادن و فلزات تعيين ميشود. ماده 4 - امور مربوط به مواد معدنى طبقات يک و دو به استثناى شن و ماسه معمولى و خاک رس معمولى در چارچوب مقررات اين قانون در حيطه وظايف وزارت معادن و فلزات ميباشد. تبصره - تشخيص معمولى بودن شن و ماسه و خاک رس با وزارت معادن و فلزات است
فصل دوم : اکتشاف ماده 5- اکتشاف ذخاير معدنى توسط بخشهاى دولتى، تعاونى و خصوصى اعم از اشخاص حقيقى و حقوقى انجام ميشود. وزارت معادن و فلزات4 نيز مکلف است رأساً يا توسط سازمانها و شرکتها و واحدهاى تابعه و يا با استفاده از خدمات اشخاص حقيقى و حقوقى ذيربط واجد صلاحيت نسبت به اکتشاف و شناسايى ذخاير معدنى کشور اقدام نمايد. ماده 6 - اکتشاف ذخاير معدنى، منوط به صدور پروانه اکتشاف توسط وزارت معادن و فلزات است. چگونگى اخذ پروانه، ضوابط اکتشاف، مدت اعتبار پروانه، انتقال حقوق متعلق به آن پروانه و نيز ساير موارد ضرورى مربوط برابر مفاد اين قانون در آييننامه اجرايى تعيين خواهد شد. تبصره - اکتشاف حين بهرهبردارى نياز به صدور پروانه اکتشاف ندارد، ليکن در صورت کشف ذخيره يا ماده معدنى جديد گواهى کشف دارنده پروانه بهرهبردارى به ترتيب با رعايت مفاد اين قانون اصلاح يا گواهى جديد صادر خواهد شد. ماده 7 - وزارت معادن و فلزات مکلف است پس از رسيدگى و تأييد عمليات اکتشافى نسبت به صدور گواهى کشف، به نام دارنده پروانه اکتشاف اقدام نمايد. در اين گواهى نوع يا انواع ماده معدنى کشف شده، کميت، کيفيت، حدود، مساحت و هزينه عمليات اکتشافى بايد ذکر شود. گواهى مزبور با تأييد وزارت معادن و فلزات ظرف يک سال از تاريخ صدور، قابل انتقال به اشخاص ثالث خواهد بود. تبصره 1 - چگونگى اجراى ماده فوق به خصوص در صورت عدم تأييد عمليات اکتشافى، در آييننامه اجرايى اين قانون تعيين خواهد شد. تبصره 2 - در صورت عدم دستيابى به کانه پس از انجام عمليات اکتشافى، حقى براى دارنده پروانه اکتشاف ايجاد نميشود. ماده 8 - دارندگان گواهى کشف ميتوانند حداکثر ظرف يک سال پس از صدور گواهى کشف، درخواست خود را براى اخذ پروانه بهرهبردارى معدن کشف شده، تسليم وزارت معادن و فلزات نمايند. عدم تسليم درخواست مزبور در مهلت مقرر موجب سلب حق اولويت ياد شده، از آنان خواهد شد. تبصره - در صورت عدم تسليم به موقع درخواست ياد شده، هزينههاى اکتشافى مندرج در گواهى کشف، توسط بهرهبردار ذخيره معدنى مکشوفه به دارنده گواهى مذکور به ترتيبى که در آييننامه اجرايى اين قانون مشخص خواهد شد پرداخت ميگردد.
فصل سوم : بهرهبردارى ماده 9 - بهرهبردارى از ذخاير معدنى، مستلزم اخذ پروانه بهرهبردارى از وزارت معادن و فلزات است. اين پروانه براساس شناسنامه معدن و طرح بهرهبردارى مصوب وزارت مذکور صادر خواهد شد. ماده 10 - عاملين بهرهبردارى از ذخاير معدنى عبارتند از : الف - اشخاص حقيقى و حقوقى زير با تشخيص و اجازه مستقيم وزارت معادن و فلزات 1- دارندگان گواهى کشف، در مهلت مقرر در ماده (8) 2- واحدهاى توليد کننده مواد معدنى فرآورى شده با ارزش افزودهتر تا مرحله توليد مواد اوليه صنعتى، از معادن بلامعارض تا زمانى که به توليد ادامه ميدهند. 3- واحدهاى صنعتى مصرف کننده مواد معدنى از معادن بلامعارض، تا زمانى که به توليد ادامه ميدهند. 4- متقاضيان بهرهبردارى که متخصص معدن يا زمين شناسى بوده و يا بين آنها حداقل يک نفر از متخصصين مذکور وجود داشته باشد، از معادن بلامعارض تا زمانى که ترکيب فوق را دارا باشد. ب - واحدها يا شرکتهاى تابعه و وابسته به وزارت معادن و فلزات بنا به ضرورت واحدها و شرکتهاى مذکور ميتوانند با استفاده از خدمات اشخاص حقيقى و حقوقى صلاحيتدار و يا با مشارکت آنها از ذخاير معدنى بهرهبردارى کنند. ج - شرکتهاى تعاونى معدنى متشکل از کارکنان معادن. تبصره 1 - در صورتى که متقاضيان بهرهبردارى متعدد باشند و يا متقاضيان در عداد بندهاى فوق نباشند، مقررات مربوط به بخش معاملات دولتى قانون محاسبات عمومى ملاک عمل ميباشد. تبصره 2 - شناسنامه هر معدن در بردارنده مشخصات معدن، کميت و کيفيت ذخيره معدنى، ارزيابى فنى و اقتصادى شامل نرخ بازگشت داخلى سرمايه، الزامات اجرايى عمليات معدنى، استخراج بهينه ذخيره مزبور و رعايت اصول ايمنى و حفاظت فنى و ساير موارد ضرورى است. ذخيره معدنى قطعى مندرج در شناسنامه توسط وزارت معادن و فلزات تضمين خواهد شد و به عنوان وثيقه قابل قبول ميباشد. تبصره 3 - پروانه بهرهبردارى سندى است رسمى، لازم الاجراء، حاوى مدت بهرهبردارى براساس شناسنامه معدن و طرح بهرهبردارى مصوب، قابل تمديد، قابل معامله و انتقال به اشخاص ثالث که متضمن حق انتفاع دارنده پروانه از ذخيره معدنى و نيز در بردارنده تعهدات وى در اجراى مفاد آن ميباشد. مدت هر دوره بهرهبردارى با توجه به موارد فوق و ذخيره موجود تا حداکثر 25 سال با حق اولويت تمديد براى دارنده پروانه تعيين ميشود. ماده 11 - وزارت معادن و فلزات مکلف است در صدور پروانه اکتشاف و بهرهبردارى از معادن به خانوادههاى شهدا و جانبازان و ايثارگران و شرکتهاى تعاونى و سهامى افراد واجد شرايط محلى، با رعايت مفاد اين قانون اولويت دهد. ماده 12- معادن بزرگ با توجه به ميزان ذخيره، عيار، ميزان استخراج، ارزش ماده معدنى، ميزان سرمايهگذارى، موقعيت جغرافيايى و ملاحظات سياسى، اجتماعى و اقتصادى به پيشنهاد وزارت معادن و فلزات و تصويب هيأت وزيران تشخيص داده ميشود و نحوه بهرهبردارى آن توسط هيأت دولت تعيين ميگردد. ماده 13 - وزارت معادن و فلزات ميتواند براى تأمين مصالح ساختمانى مورد نياز طرحهاى عمرانى و نيز برداشت واريزهها و ذخاير محدود کشف شده يا در صورت لزوم برداشت جزئى از يک ذخيره معدنى و همچنين براى عمليات آزمايشگاهى با تشخيص خود اجازه برداشت محدود صادر نمايد. ماده 14- دارنده پروانه بهرهبردارى، بايد درصدى از بهاى ماده معدنى سر معدن مندرج در پروانه را به نرخ روز، به عنوان حقوق دولتى، سالانه به وزارت معادن و فلزات پرداخت نمايد. وزارت مزبور ميتواند در صورت لزوم معادل بهاى آن، ماده معدنى از بهرهبردارى اخذ کند. چگونگى اجراى اين ماده و نيز ضوابط تعيين درصد ياد شده با توجه به عوامل مؤثر در آن از جمله محل و موقعيت معدن، وضعيت ذخيره معدنى، روش استخراج، تعهدات و سود ترجيحى بهرهبردار در آيين نامه اجرايى اين قانون مشخص خواهد شد. بديهى است کليه در آمدهاى حاصل از اجراى اين ماده به حساب خزانه منظور خواهد شد. تبصره 1 - مبناى قيمت پايه ماده معدنى معادنى که از طريق اعمال قانون محاسبات عمومى کشور واگذار ميشوند. ميانگين حقوق دولتى معادن مشابه مجاور آنها خواهد بود. تبصره 2 - حقوق دولتى براى دارندگان اجازه برداشت، ميانگين حقوق دولتى معادن مجاور محل برداشت خواهد بود. بررسيهاى آزمايشگاهى و کاربردى تا ميزان يک تن از پرداخت حقوق مزبور معاف خواهد بود. تبصره 3 - مأخذ در آمد موضوع قسمت اخير بند «الف» تبصره (66) قانون بودجه سال 1363، درصد تعيين شده در ماده فوق خواهد بود. ماده 15 - مواد باطله حاصل از عمليات استخراج و بهرهبردارى از معادن در صورت عدم استفاده بهرهبردار از آن پس از انقضاى مدت ذکر شده در پروانه يا اجازه برداشت متعلق به دولت بوده و به طريقى که وزارت معادن و فلزات صلاح بداند استفاده خواهد شد. ماده 16- وزارت معادن و فلزات موظف است به منظور تشويق سرمايهگذارى براى توليد مواد معدنى فرآورى شده، واحدهاى مربوطه را زيرپوشش نظارتى و حمايتى و هدايتى خود قرار داده و از سرمايهگذارى بخش غيردولتى در اين امور حمايت نمايد و در اين باره مطالعات امکان سنجى و تهيه طرحهاى تيپ انجام دهد. چگونگى آن در آيين نامه اجرايى مشخص خواهد شد. ماده 17 - دولت موظف است به منظور توسعه فرآورى و صادرات مواد معدنى با ارزش افزوده بيشتر و نيز گسترش فعاليتهاى اکتشافى و بهرهبردارى، پيشنهاد وزارت معادن و فلزات در رابطه با خط مشيهاى توليدى، بازرگانى، مالى و پولى مرتبط را مورد بررسى قرار داده، در صورت تصويب در برنامههاى توسعه منظور نمايد و براى تحقق آن در لوايح بودجه سالانه کشور پيشبينى لازم را به عمل آورد. تبصره - وزارت معادن و فلزات مکلف است گسترش فرآورى مواد معدنى و صادرات آن را در اولويت برنامههاى اجرايى خود قرار دهد.
+ نوشته شده توسط رامین رحیمی در دوشنبه بیست و یکم شهریور 1390 و ساعت
13:31 |
مهندسی معدن مجموعه علوم و فنونی است که از اکتشاف یک کانسار (ذخیره معدنی با ارزش اقتصادی) آغاز و تا فرآوری آن ادامه مییابد. این رشته قدیمیترین رشته مهندسی دانشگاهی است و در انگلستان پایه گذارده شدهاست. به علت شرایط سخت کاری، یکی از ۱۰ حرفه دشوار جهان شناخته شده است. مهندسی معدن دارای ۲ گرایش اصلی استخراج و اکتشاف و ۴۰ گرایش تخصصی مانند ابزار - ماشین آلات - حفاری، مکانیک سنگ، و.. میشود. مراحل این رشته عبارتاند از:
پی جویی
اکتشاف
استخراج
فرآوری
اکتشاف کانسارها شامل اکتشاف مقدماتی، نیمه تفصیلی و تفصیلی است با پایان هر مرحله از اکتشاف مهندسان اکتشاف با توجه به افزایش و یا کاهش احتمالات کشف و برآورد هزینههای انجام شده و قابل پیش بینی در مورد ادامه اکتشاف تصمیم میگیرند.
هر چند این دانش یکی از دشوارترین دانشها به لحاظ کاربرد است، اما به علت ارتباط نزدیک با طبیعت و در عین حال بهره گیری از فنون مهندسی از جذابترین علوم میباشد.
استخراج معادن با توجه به فاکتورهای بسیاری نظیر شرایط اقتصادی و فنی و قابلیت دسترسی به کانسار و... به دو صورت کلی روباز و زیر زمینی انجام میگیرد.
معدنکاری روباز تا زمانی ادامه پیدا میکند که دیگر استخراج به صورت روباز به صرفه نباشد و پس از آن استخراج به روش زیر زمینی صورت میگیرد.
برای عملیات مختلف معدنکاری در معادن روباز٬ علاوه بر ماشین آلات عمومی معدن از ماشین های ویژه ای استفاده میشود که عملیات حفاری و بار گیری را انجام میدهند . مشخصه این ماشین ها در آن است که به علت عدم محدودیت فضا در معادن روباز ابعاد آنها را بزرگ در نظر میگیرند و این امر سبب میشود که ما شینهای یاد شده با راندمان بالا کار کنند و استفاده از آنها اقتصادی باشد . مهمترین ماشینهای ویژه معادن روباز به شرح زیر است :
بیل مکانیکی (power shovel)
بیل مکانیکی یکی از متداولترین ماشینهای معدن روباز می باشد در مواردی که سنگهاو مواد معدنی نرم باشند ٬ این دستگاه عمل حفر و بارگیری را تواما بر عهده دارد در مورد سنگها و مواد معدنی سخت ٬ ابتدا آتشباری انجام میگیرد و سپس از بیل مکانیکی برای بارگیری مواد استفاده میشود . امروزه برای کار در معادن مواد نرم –به ویژه معادن زغال سنگ – بیلهای مکانیکی بزرگی ساخته شده است که ظرفیت برخی به بیش از 138 متر مکعب نیز میرسد.این ماشین از قسمتهای مختلفی مانند ارابه٬ موتور و جرثقیل٬ دکل ٬بازو و صندوقه تشکیل شده است.
دراگلین(drag line)
وسیله ای است که برای خاکبرداری و حفر مواد نرم در قسمتهای گود به کار میرود . شکل عمومی این دستگاه نیز شبیه بیل مکانیکی اما صندوقه این دستگاه به دو رشته کابل متصل است که به وسیله این کابل ها میتوان آن را در قسمتهای مختلف به کار برد .به طور مختصر شیوه کار این دستگاه به این صورت است که ابتدا کابلها را رها میکنند و صندوقه دستگاه را به پایین گودال میفرستند سپس به وسیله کابل دیگری آنرا روی زمین میکشند که به این ترتیب صندوقه از مواد معدنی پر میشود
بیل چرخشی (bucket wheel excavator)
یکی از ماشینهای متداول در معادن روباز و به ویژه معادن زغال می باشد قسمت اصلی این دستگاه را چرخ بسیار بزرگی تشکیل میدهد که قطر آن به 16 متر نیز میرسد. این چرخ ٬ زواید سطل مانندی دارد که در نقاط مختلف محیط آن معلقند و ضمن گردش چرخ و تماس آن با مواد معدنی باعث حفر این مواد میشود و سطلها از مواد پر میشوند و پس از رسیدن به قسمت بالای چرخ مواد درون سطلها بر روی نوار نقاله ای ریخته میشود . راندمان این دستگاه هنگام کار بسیار بالا میباشد . انواع معمولی آن قادر است تا 1500 متر مکعب در ساعت مواد معدنی را حفر و به وسیله نوار نقاله خود به فاصله 130 متری منتقل کند از این رو وسیله بسیار مناسبی برای باطله برداری از روی مواد معدنی میباشد
بولدوزر(bulldozer)
در جلو دستگاه یک بیل بزرگ و در عقب آن چنگکهایی وجود دارد و دستگاه روی زنجیر حرکت میکند همن گونه که میدانیم مواد معدنی یا باطله نرم را به وسیله بیل حفر میکنند ولی برای مواد سخت تر ازبولدوزر استفاده میشود .
حفر کننده برجدار (tower excavator)
این دستگاه شبیه دراگلین است و معمولا همراه با سایر ماشینهای معادن روباز از قبیل بیل مکانیکی و دراگلین به کار میرود به ویژه به هنگام بازسازی معادن روباز از این وسیله استفاده میشود زیرا بیل یا دراگلین قسمتهای بالای قسمتهای بازسازی شده را به خوبی نمیتوانند پر کنند .دستگاه دارای دو برج متحرک در جلو وعقب است که آندو را به ترتیب در قسمت انبار باطله و در جلو قسمتی که هنوز استخراج نشده است قرار میدهند . در بالای برجها قرقره هایی وجود دارند که چند رشته کابل از درون آنها عبور میکنند . به ای کابلها صندوقه ای متصل است که در اثر حرکت کابلها بین دو برج نوسان میکند و مواد باطله را به بالای انبار این مواد منتقل میکند.
بیل هیدرولیکی(hydraulic excavator)
این دستگاه نیز شبیه بیل مکانیکی می باشد با این تفاوت که حرکت صندوقه آن توسط چند بازوی هیدرولیکی انجام میشود
+ نوشته شده توسط رامین رحیمی در جمعه هجدهم شهریور 1390 و ساعت
9:49 |
اورانیوم (U) عنصری است راهبردی و مصارف عمده آن در نیروگاههای اتمی و سلاحهای هستهای و به مقدار جزئی، مصارف دارویی و پژوهشی دارد. در فرآیند تشکیل کانیهای مختلف از ماگما، به دلیل بزرگ بودن شعاع یونی اورانیوم، این عنصر در مراحل اولیه تبلور ماگما، نمیتواند وارد شبکه هیچ یک از کانیها شود و تا مراحل آخر ماگما باقی میماند، بنابراین اورانیوم بیشتر در سنگهای اسیدی متمرکز میشود، میزان فراوانی اوراینوم در کانیهایی مثل زیرکون، مونازیت، زینوتیوم حداکثر و در الیوین حداقل ممکن است. اورانینیت و پیچ بلند، مهمترین کانیهای محیط احیایی هستند. کارنوتیت، مهمترین کانی محیط اکسیدان است.
تقسیم بندی کانسارهای اورانیوم:
کانسارهای اورانیوم همراه کنگلومرای پرکامبرین
کانسارهای اورلانیوم موجود در کنگلومرا که به نوع پلاسر نیزر معروفند، قدیمیترین کانسارهای اوراینیوم کشف شده محسوب میشوند. این کانسارها در اواخر آرکئن و اوایل پروتوزوئیک در محدوده زمانی 2/2 تا 75/2 میلیارد سال تشکیل و عمدتا در سپرهای پرکامبرین (مناطق آرام تکتونیکی) افریقای جنوبی کانادا، استرالیا، برزیل، هندوستان و امریکا کشف شدهاند. مهمترین کانسارهای پلاسر در افریقای جنوبی و کانادا واقع شدهاند.
این کانسارها در حاشیه حوضههای رسوبی کم عمق درون قاره ای و همراه رسوبات دلتایی تشکیل شده اند. به دلیل عدم وجود اکسیژن آزاد، اورانینیت به صورت آواری حمل و در محیط رودخانهای و یا حاشیه حوضههای کم عمق درون قارهای برجای گذاشته شدهاند. کنگلومرای حاوی اورانیوم، دارای جور شدگی مناسیب است. اجزای تشکیل دهنده کنگلومرا، بطور عمده از سنگهای گرانیتی متعلق به اواخر آرکئن منشا گرفتهاند. قطعات کوارتز در داخل این کنگلومرا فراوان یافت میشود و عیار اورانیوم، در جایی که قطعات کوارتز فراوان هستند، بالاست. از ویژگیهای این کنگلومرا، بالا بودن مقدار پیریت (10 تا 30 درصد)، وجود زیرکن و مونازیت را میتوان نام برد.
کانسارهای اورانیوم نوع دگر شیبی
کانسارهای اورانیوم نوع دکگر شیبی که به نوع دگهای نیز معروفند، در محدوده زمانی 1500 تا 1900 میلیون سال قبل تشکیل شدهاند، این کانسارها در مناطق دگرشیبی، سنگهای دگرگونی و سنگهای رسوبی و آذرین که در مقایسه با دیگر انواع این کانسار، دارای عیار بالایی است، یافت میشوند. کانیهای مهم این ذخایر عبارتند از: پیچ بلند و کافنیت
کانسارهای اورانیوم در ماسه سنگها
مهمترین ذخایر اورانیوم دنیا در ماسه سنگهای رودخانه ای تشکیل شده اند. حدود 45 درصد ذخایر اورانیوم کشف شده کشورهای غربی و 95 درصد اورانیوم امریکا از نوع ماسه سنگ است. کانسارهای اورانیوم نوع ماسه سنگ به سه گروه رول فرونت، آبراههای و مسطح تقسیم میشوند. این کانسارها، عمدتا از 400 میلیون سال پیش تاکنون تشکیل شدهاند. کانسارهای کشف شده در کشورهای مختلف از دوران گذشته تاکنون، عبارتند از: دوره کربونیفر تاترباس در افریقای جنوبی و امریکای جنوبی، پرمین در جنوب و شرق اروپا، دوران دوم در غرب امریکا و شرق اروپا و در دوران سوم در استرالیا. سنگ در برگیرنده، از نوع ماسه سنگ، آرکوز یا توف است که در محیط رودخانه یا حوضچههای کم عمق تشکیل شدهاند. کانیهای مهم هر ذخیره عبارتند از: کارنوتیت، اورانینیت، پیچج بلند و کمپلکسهای آلی اورانیوم دار.
کانسارهای اورانیوم همراه با سنگهای آذرین درونی
اورانیوم به دلیل بزرگی شعاع یونی و ظرفیت زیاد در پگماتیتها، نفلین سیانیتها، آلکالی گرانیتها، کربناتیتها و سایر سنگهای اسیدی آلکالن و فوق آلکالن متمرکز می شوند: نظریه این سنگهای آذرین آلکالن- پرآلکالن و کربناتیت ها در ریفت های داخل قاره ای تشکیل می شوند.
اورانیوم اکثرا همراه پیرو کلر، فسفاتها ومونازیت دیده میشود که در مقایسه با کانسارهای دیگر، مشکل متالوژیکی دارند، مقدار Th، Nb و عناصر نادر خاکی (REE) این ذخایر، بالایت. همچنین مقدار جزئی، اورانینیت و اورانوتوریت نیز یافت می شود.
کانسارهای اورانیوم موجود در سنگهای آتشفشانی
آلاسکیت، تراکیت و ریولیتهای آلکالن و پرآلکالن، که اکثرا در ریفت های (شکستگی) داخل قاره تشکیل میشوند، حاوی اورانیوم هستند. مقدار اورانیوم توف های اسیدی حدود دو برابر سنگهای پلوتونیک (درونی) است. کانیهای مهم اورانیوم عبارتند از: اورانینیت، کافنیت و برانریت، کانی سازی اکثرا حالت رگهای دارد توف های غنی از اورانیوم در صورتی که تحت تاثیر فرآیندهای سطحی قرار گیرند به سرعت اکسید شده در رسوبات رودخانهای برجای گذاشته خواهند شد.
+ نوشته شده توسط رامین رحیمی در جمعه هجدهم شهریور 1390 و ساعت
9:46 |
عبارت است از محل پیدایش طبیعی یک ماده معدنی (فلزی یا غیرفلزی) که مورد اکتشاف و بهره برداری قرار گرفته است، ومعادل لاتین آن (Mine) میباشد.
تاریخچه
بهره برداری وکشف معادن و ذوب سنگ معدنها و استخراج فلزات از آنها به دوران باستان برمی گردد در مورد مس بعضی از باستان شناسان معتقدند که اولین بار مس در ایران شناخته و مورد استفاده قرار گرفته است. نمونه هایی ازسنگ معدن یافت شده در تل ابلیس در کرمان در حدود 6000 سال قدمت دارند. کهن ترین منطقه ای که آثار ذوب مس در آنجا به دست آمده در سیلک کاشان است. که قدیمی تر از تل ابلیس کرمان است.
مقدمه
سرزمین ما ایران به لحاظ داشتن پوسته ای ناهمگن وتاثیر حوادث مختلف زمین شناسی در شکل گیری آن، از نظر مواد معدنی، سرشار است چرا که تقریبا از تمامی مواد معدنی دنیا برخوردار است.
کانسارهای مهم ایران
کانسارهای مس
ایران به احاظ مس از پتانسیل معدنی بسیار خوبی برخوردار است. بزرگترین کمربند مسی شناخته شده ایران، هم زمان بازون ولکانیکی- پلوتونیکی کمربند قلعه دختر- ارومیه است. از مهمترین این کانسارها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
مس سرچشمه:
معدن مس پور فیری سرچشمه در 50 کیلومتری جنوب شهرستان رفسنجان واقع شده است. این کانسار به طور دقیق توسط واترمن (1975)، اطمینان (1981) و شهاب پور (1987 و 1982) مورد مطالعه قرار گرفته است. بزرگترین توده نفوذی منطقه به سرچشمه پورفیری معروف است که ترکیب گرانودیوریتی دارد. میزان ذخیره قطعی تا سال 1975 بالغ بر 450 میلیون تن با عیار 12/1 درصد که تا یک میلیارد تن تخمین زده شده است. میزان 92 میلیون تن ذخیره غنی شده با عیار متوسط 99/1 درصد نیز گزارش شده است. علاوه بر مس، عناصر مولیبدن، طلا ونقره این سیستم قابل ت.وجه است. عیار مولیبدن 03/0 درصد نقره 10 گرم در تن و طلا 3/0 گرم در تن است.
کانسارهای سرب و روی:
کانسارهای سرب وروی کشور ما، توسط دکتر راستادو ودکتر مومن زاده مطالعه شده اند. در منطقه غرب ایران مرکزی، در حدود 170 آثار کانی سازی مربوط به عناصر Pb- Zn- Fe- Ba از دوره کرتاسه تحتانی گزارش شده است که احتمالا همگی از نوع استراتی باند هستند و عبارتند از:
معدن سرب و روی انگوران
معدن سرب و روی انگوران در 110 کیلومتری غرب شهرستان زنجام و در حومه ده دندی انگوران قرار دارد. ذخیره نوع توده ای در آهک و دولومیت قرار دارد. ذخیره قطعی این کانسار 9 میلیون تن و ذخیره احتمالی آن 13 میلیون تن گزارش شده است. عیار روی 25 تا 30 درصد و سرب 3 تا 6 درصد است. معادن سرب و روی ایران کوه- کوشک و... از دیکر معادن مهم این کانسار هستند.
کانسارهای کرومیت
معادن فعال کرومیت در استانهای هرمزگان، کرمان وخراسان واقع شده اند. که بزرگترین آنها معدن کرومیت آسمینون واقع در استان هرمزگان در 165 کیلومتری شمالی بندرعباس قرار دارد. و ذخیره قطعی آن 000/500/3 و استخراج سالیانه آن 000/35 تن است.
کانسارهای آهن ایران
کانسارهای آهن کشف شده ایران در استانهای یزد، خراسان، کرمان و استان مرکزی واقع شده اند. میزان ذخیره قطعی این کانسارها 8/1 میلیارد تن گزارش شده که بیش از 90 درصد آن از نوع آذرین و اسکارن است.
کانسارهای آهن ناحیه زرند- بافق- ساغند:
مهمترین کانسارهای آهن کشف شده ایران در این ناحیه واقع شده اند. معادن مهم آهن این منطقه عبارتند از: چغارت، سه چاهون، چادرملو، زرند و چاه گز چندمنطقه که مراحل اکتشاف را می گذرانند عبارتند از میشروان، آنومالی شمالی، آنومالی B و ناریگان.
کانسارهای فسفات ایران
کانسارهای فسفات ایران از نظر سنی از جدید به قدیم به صورت زیر است:
معادن منگنز فعال ایران در استانهای تهران، اصفهان ومرکزی واقع شده اند. میزان ذخیره قعی واحتمالی معادن منگنز فعال حدود 5/1 میلیون تن است. کانسارهای آهن ناریگان در یزد و چاه باشه در اصفهان حاوی حدود 5 درصد منگنز هستند.
دیگرمعادن ایران عبارتند از معادن کائولین وخاک نسوز- معادن فلرسپات، دولومیت و سیلیس معادن فلورین، زرنیخ ومیکا- معادن زئولیت، بوکسیت وتالک، معادن بنتونیت، گل سفید ومنیزیت و... که هر کدام به نوبه خود در صنایع کشور تاثیر بسزایی دارند و گاها محصولات خود را به دلیل نداشتن تکنولوژی کافی به قیمات ناچیز بهخ خارج از کشور صادر می کنند که گاها بعضی از این مواد که به عنوان باطله هستند حاوی عناصر نادر خاک و... مثل استرانسیم، Th هستند که قیمت فوق العاده زیادی دارند. در سالهای بعد از انقلاب و مخصوصا در یک دهه اخیر، معادن بسیاری کشف و مورد بهره برداری قرار گرفته است و یا با مطالعات زیاد توسعه یافته اند. در ایران شاید بتوان گفت که منابع معدنی بی انتهایی وجود دارد که شاید بتوان گفت فقط یک هزارم آنها کشف شده اند.
+ نوشته شده توسط رامین رحیمی در جمعه هجدهم شهریور 1390 و ساعت
9:44 |
ديباچه: معادن سرشار منيزيم، زغال سنگ، مس و آهن هند يكي از دلايل اصلي سيطره انگلستان بر كشور هند بود. دليل هجوم مهاجر نشينان فرانسوي، اسپانيايي، پرتغالي و انگليسي به قاره آمريكا نيز معادن غني طلا، نقره، الماس، مس و زغال سنگ اين قاره بود. سوداگران پرتغالي، هلندي،انگليسي و فرانسوي نيز به عشق تصرف معادن طلا و الماس آفريقا به اين قاره روي آوردند و امروزه نيز دانشمندان به اميد دستيابي به معادن پربار و فلزات ناياب و گرانبهاي موجود در فضا پروژههاي بسياري را در دست بررسي دارند. اما چرا در گذشته يكي از دغدغههاي اصلي كشورهاي صنعتي، دستيابي به معادن غني كشورهاي ديگر بود و چرا امروزه دانشمندان به اميد دست يافتن به ذخاير جديد معدني چشم به فضا دوختهاند؟پاسخ اين سؤال را بايد در صنعت جست. چون براي هر فعاليت صنعتي نياز به مواد معدني داريم و به عبارت ديگر مبناي اصلي توليد و توسعه صنعتي، مواد معدني است. موادي كه كشف و استخراج آنها نياز به كارشناساني متخصص دارد و به همين دليل امروزه در بسياري از دانشگاهها و مراكز آموزش عالي جهان، رشتهاي به نام مهندسي معدن وجود دارد. رشتهاي كه در كشور ما نيز با دو گرايش اكتشاف و استخراج در دانشگاهها و مراكز آموزش عالي ارائه ميشود.
گرايش اكتشافمعدن: مهندس معدن در گرايش اكتشاف پس از كشف معدن، نوع و شكل مواد معدني را تعيين كرده و به ارزيابي اقتصادي، ميزان ذخيره و همچنين چگونگي استخراج منابع معدني ميپردازد. در اين گرايش دانشجويان درباره مكانيك سنگ، زمانشناسي ساختماني، ژئوفيزيك و زمينشناسي معدني مطالعه ميكنند.
گرايش استخراجمعدن: گرايش استخراج شامل عمليات حفاري و آتشباري به منظور خردكردن سنگ، بارگيري و باربري و در اغلب اوقات سنگشكني به منظور رساندن ابعاد "كانسنگ" به اندازه مناسب است. اين عمليات ميتواند در معادن روباز، زيرزميني و در موارد محدودي در دريا انجام گيرد.
دروس تخصصي گرايش استخراجمعدن: مباني مهندسي برق، ماشينهاي حرارتي، كانيشناسي، سنگشناسي، برداشت زمينشناسي، كارتوگرافي و فتوژئولوژي، اصول اكتشاف و ارزيابي ذخاير، بازديد معدن، چالزني و آتشباري، حفره چاه و تونل، ترابري در معادن، نگهداري در معادن، تهويه در معادن، روشهاي استخراج روباز، روشهاي استخراج زيرزميني، نقشهبرداري معدني، آبكشي در معادن، كانهآرايي، خدمات فني در معادن، اصول طراحي معادن.
تواناييهاي لازم : چون بخشي از كار مهندسي معدن مانند نقشهبرداري در زيرِزمين انجام ميشود، دانشجوي اين رشته بايد از نظر جسمي توانايي خوبي داشته و قدرت كار در معدن را كه بيشتر در خارج از شهر و گاه در نقاط دور افتاده قرار دارد، داشته باشد. به همين دليل بيشتر دانشجويان دختر اين رشته ـ به غير از تعداد معدودي از آنها كه در آزمايشگاهها و مراكز طراحي معدن فعاليت ميكنند ـ با مشكلات كاري روبرو ميشوند. گفتني است رياضي در اين رشته از اهميت زيادي برخوردار است زيرا بدون استفاده از مدلهاي رياضي، محاسبات استخراج و اكتشاف معدن را نميتوان انجام داد.
موقعيت شغلي در ايران : در حال حاضر ما در بخش معدن بطور متوسط داراي رشد 5/6 درصدي هستيم كه بايد در اين زمينه به رشد 15 درصدي برسيم و براي رسيدن به اين رشد به كارشناسان تكنولوژيآفرين بخصوص در زمينه فرآوري نياز مبرم داريم. چرا كه راه يافتن به بازارهاي جهاني تنها از طريق كنترل كيفيت و استاندارد كردن محصولات معدني مقدور خواهد بود. امروزه ما نيازمند فارغالتحصيلان علاقهمند و خلاق مهندسي معدن هستيم تا بتوانيم بدون وابستگي به كارشناسان خارجي، شاهد رونق و افزايش صادرات اين بخش باشيم. فارغالتحصيلان اين رشته علاوه بر وزارت معادن و فلزات ميتوانند در وزارت نفت در زمينه حفاري، وزارت نيرو در زمينه آبهاي زيرزميني، كارگاههاي وزارت راه و ترابري براي حفاري راهها و تونلها، شركت مترو و سازمان انرژي اتمي مشغول به كار شوند.
+ نوشته شده توسط رامین رحیمی در چهارشنبه نهم شهریور 1390 و ساعت
20:24 |
.jpg)
.jpg)
.jpg)
